باید از بچه ها نگهداری کنم و درس هم بخونم. بعضی وقتها در زندگی کم میارم، جا میزنم و بی انگیزه
| آخرین بروزرسانی: 1405/5/31 |
سوال: سلام من یه خانم ۳۹ ساله هستم سه تا فرزند دارم دوتاشون دانشجو هستن
چهار سال پیش که شوهرم فوت کرد تصمیم به ادامه تحصیل گرفتم و از نهم شروع کردم تا الان وارد دانشگاه شدم ترم اول روانشناسی هستم
اما الان با اوضاع الان یه کمی دلسرد شدم
بعضی وقت ها فکر میکنم تا بیاد من فارغالتحصیل بشم دیکه سنم بالا رفته و دیگه اصلا میتونم کار کنم
یا دیگه تو اون سن اصلا به دردم میخوره
الان برای هزینه ها زندگی، پرستار از سالمند هستم
باید از بچه ها نگهداری کنم و درس هم بخونم
بعضی وقتها در زندگی کم میارم، جا میزنم و بی انگیزه میشم. لطفا راهنمایی کنید
نیلوفر امیر زاهدی (روان شناس بالینی)
اول از همه، میخواهم به شما بگویم که سوالی که پرسیدید، نشاندهنده بلوغ فکری و عمق وجودی شماست. اینکه بعد از سالها و با وجود مسئولیتهای سنگین، باز هم به فکر رشد خودتان هستید، خودش بزرگترین دلیل بر سرزندگی و قدرت درونیتان است.
فرزندآوری یک پدیده زیستشناختی (بیولوژیک) است که با فیزیولوژی بدن گره خورده و معمولاً محدودیت سنی دارد. اما تحصیل و یادگیری، یک پدیده روانشناختی و شناختی است. هیچ غده یا هورمونی در ۴۰ سالگی جلوی یادگیری شما را نمیگیرد. مغز انسان تا پایان عمر قابلیت نوروپلاستیسیته (انعطافپذیری عصبی) را دارد؛ یعنی حتی در ۴۰، ۵۰ یا ۶۰ سالگی، مسیرهای عصبی جدید شکل میگیرند و ما میتوانیم مهارتهای تازه یاد بگیریم.
مطالعات نشان داده که انگیزه تحصیلی در افراد میانسال و بزرگسال، اغلب قویتر از جوانان است، چون آنها با هدف و انتخاب (نه اجبار اجتماعی) پا به کلاس میگذارند.
شما قرار نیست با یک دانشجوی ۱۸ ساله رقابت کنید؛ شما در حال ساختن یک نسخه جدید از خودتان هستید.
از منظر تجربه زیسته: شما یک ابرقهرمان هستید!
بیایید یک لحظه به جایگاه واقعیتان نگاه کنیم:
مدیریت خانواده و پرورش ۳ فرزند، که حداقل ۲ نفرشان دانشجوی موفقی هستند (چون راه را بلدند). عبور از بحران سوگ و حفظ انسجام خانواده.
تصمیم برای شروع دوباره؛ کاری که بسیاری از افراد عادی از انجام آن میترسند.
شما قبلاً سختترین دروس زندگی را پاس کردهاید؛ دروس دانشگاه در برابر آنچه پشت سر گذاشتهاید، بسیار کوچکتر هستند.
فرهنگ اشتباهی در جامعه وجود دارد که میگوید تحصیل فقط برای سنین ۱۸ تا ۲۵ سالگی است. اما واقعیت این است که میانگین سن دانشجویان به ۳۵ تا ۴۵ سال رسیده است.
اگر الان شروع کردهاید، یعنی ۴۰ سالگیتان را با مدرک و شغل جدید آغاز خواهید کرد. اما اگر امروز انصراف دهید، ۱۰ سال دیگر در ۴۹ سالگی، با حسرت به عقب نگاه خواهید کرد و میگویید: کاش از ۳۹ سالگی شروع کرده بودم.
ادامه بده، نه فقط برای مدرک، بلکه برای اثبات به خودت که هیچ شرایطی نمیتواند اراده تو را متوقف کند.
اگر روزی احساس سنگینی کردی، یک پیام بده. ما اینجاییم تا یادآوری کنیم که این راه، راه درستی است.